EMBOBADO EN EL youtube ME HE ENCONTRADO CON ESTE VIDEO DE Manuel Maria. SUPONGO QUE NI DIOS LO CONOCERA FUERA DE GALICIA, PERO AQUI ES UNO DE LOS POETAS CONTEMPORANEOS MAS RESPETADOS. NOS DEJO EN EL AÑO 2004. GRACIAS A UN PROFESOR DE LENGUA GALLEGA LEI VARIAS DE SUS OBRAS Y ME ENGANCHO BASTANTE. OS DEJO UNO DE SUS POEMAS INSTANDO AL PUEBLO GALLEGO A RECUPERAR Y AMAR SUS DENOSTADAS COSTUMBRES,SU LENGUA; Y CUATRO VERSOS QUE JAMAS PODRE OLVIDAR (PARA MI LO SIGNIFICAN TODO)
Manuel maría
O POVO que deixa perder a súa palabra
creada, herdada, usada, revelada,
aquela que lle é propia e singular,
a que é unicamente sua,
está emprobrecendo ó mundo
e perpretando o seu propio xenocidio.
Ese povo vil
ollará aniquilada a súa lembranza
e o seu nome indigno
borrárase, sen máis, do universo:
hai agresiós á beleza e ó espíritu
que a vida non tolera nen perdoa.
"EL PUEBLO que deja perder su palabra
creada, heredada, usada, revelada,
aquella que le es propia y singular,
la que es únicamente suya,
está empobreciendo al mundo
y perpetrando su propio genocidio.
Ese pueblo vil
hallará aniquilado su recuerdo
y su nombre indigno
se borrará, sin más, del universo:
hay agresiones a la belleza y al espíritu
que la vida no tolera ni perdona".
Non teño medo ningún
ó estar só.
O que a min me pón medo
é o sentirme só
"No tengo miedo ninguno
a estar solo.
Lo que a mi me da miedo
es sentirme solo"
GRAZAS MANUEL MARÍA, "o poeta da Terra Chá"

aunque no sea gallega, muchas veces pienso que estamos perdiendo muchas costumbres de nuestros abuelos...desde la forma de cocinar, hasta pequeñas cosicas de la vida del día a día, que ellos desde siempre han hecho y sí han heredado de sus padres. No sé si me explico...bueno, un besico, ya encontraré las palabras.